Προοπτική


Στη ζωγραφική ονομάζουμε προοπτική την ψευδαίσθηση του βάθους καθώς
παρατηρούμε ένα επίπεδο ζωγραφισμένο τελάρο. Η ψευδαίσθηση αυτή
επιτυγχάνεται με δυο βασικά στοιχεία της τέχνης της ζωγραφικής , που
είναι το χρώμα ( ή , καλλίτερα, ο τόνος) και το σχέδιο.



Έτσι έχουμε χρωματική προοπτική και γραμμική προοπτική. Η προοπτική του
χρώματος λέγεται και ατμοσφαιρική προοπτική. Λέγεται έτσι διότι δίνει
την εντύπωση πως στον πίνακα υπάρχει ατμόσφαιρα που ξεθωριάζει τα
αντικείμενα όσο αυτά απομακρύνονται από το μάτι μας.



Έτσι, αν θέλουμε να κάνουμε ένα αντικείμενο να φαίνεται πιο μακριά από
ένα άλλο, χαμηλώνουμε τον τόνο του, δηλαδή το περνάμε με αμυδρό και
αδύνατο χρώμα (ανοιχτό), ενώ αυτό που βρίσκεται πιο κοντά σε μας το
φτιάχνουμε με έντονο χρώμα (σκούρο).



Η γραμμική προοπτική επιτυγχάνεται με την σύγκλιση όλων των υπαρκτών
και νοητών γραμμών σε ένα σημείο (σημείο φυγής) που βρίσκεται στην
νοητή γραμμή του ορίζοντα.



Στην πράξη αυτό φαίνεται καθαρά όταν παρατηρούμε ένα δρόμο, τον
βλέπουμε να στενεύει καθώς απομακρύνεται από τα μάτια μας, ενώ τα
δέντρα, τα κτήρια και τα άλλα αντικείμενα να μικραίνουν καθώς
απομακρύνονται από μας.



Η προοπτική είναι εὐκολο να εφαρμοστεί και να φαίνονται οι πίνακές μας με βάθος, αρκεί να τηρήσουμε όλα τα παραπάνω!